ปกติ ไม่เคยตื่นเช้า แต่วันนี้ ต้องไปประชุมเลยต้องตื่นตั้งแต่ 7 โมง

ก็เลยได้เห็นภาพแม่แมว (แมวที่มีลูกหลายครอก) ที่เราให้ข้าวกินมาหลายปี จะบอกว่าเป็นแมวที่เลี้ยงก็คงได้

นอนสงบนิ่ง หางตรง ตัวแข็ง (แม่บอก) ลืมตา เหมือนนอนหลับปกติ เพียงแต่มันไม่หายใจเท่านั้นเอง

เลยช็อคนิดนึง เพราะไม่ได้เตรียมใจมาก่อนว่ามันป่วยหรือเปล่า

เมื่อคืน เพิ่งได้ยินเสียงแมวกัดกัน ไม่ได้สนใจ เพิ่งได้ดูแมวน้องปลาเก๋า พูดจ๋าอยู่เลย

แม่แมวเป็นแมวน่ารัก มีมารยาท เป็นแมวยุคดั้งเดิมตัวสุดท้ายแล้วมั้ง

เพราะแมวสมัยนี้ อ้อนคน เอาตัวไถไม่เป็นแล้ว

ถึงแม้แม่แมวจะเสียงไม่เพราะ ไม่กังวาน แต่ก็เป็นแมวที่น่ารัก

ตอนเช้าๆ จะมาอ้อนขออาหารเม็ดจากแม่ตลอด ยิ่งช่วงหลังๆ ไปทำหมันมา ยิ่งกินบ่อย

จนบางครั้งเหมือนเป็นโรคจิต ชอบกินทั้งวี่ ทั้งวัน

ก่อนนี้ ชอบเล่นให้มันเข้ามาเดินเล่นในบ้าน (ปกติเลี้ยงนอกบ้าน)

แต่หลังๆ มันเริ่มมาฉี่ใส่พื้น เลยต้องไล่ไป สงสารนะ

 

แม่แมว รักลูกมากๆ แล้วก็มีลูกมาหลายครอก รอดบ้างไม่รอดบ้าง แต่ก็ยังจะมี เป็นแม่ลูกดกเลยทีเดียว

เวลากินข้าว ลูกๆก็ชอบมาแจม ทั้งๆที่แจกให้กินเป็นมุมๆ แล้ว แม่แมวก็มักจะเหลือให้ลูกกินเสมอ

 

ตอนเราออกรถ หรือเอารถเข้าบ้านก็ต้องเป็นห่วงว่าจะทับเหล่าแมวมั้ย

แต่ตอนนี้ คงไม่ต้องกังวลมากแล้ว

แม่แมว นอนตายใกล้รถพ่อเราเลย

ดีที่พ่อไม่อยู่ ไม่งั้นคงร้องไห้เหมือนกัน

เวลาพ่อขับรถมา แม่แมวจะรีบวิ่งมาจากอีกบ้าน มารอรับ

พ่อก็ชอบจับอุ้มมันแรงๆ หน้าตาก็ไม่ได้เต็มใจเล้ยยย แต่ก็รัก ไปซื้ออาหารให้ตลอด

 

เมื่อก่อนบ้านเราก็เคยเลี้ยงไว้หลายที บางครั้งก็เอาไปปล่อยบ้าง เพราะเลี้ยงไม่ไหว

ไม่รู้ว่าเจอแม่แมวตอนไหน เจอตอนแรกยังผอมๆ บุคลิกเป็นแมวที่ลักษณะไม่ดีเท่าไหร่ด้วยซ้ำ

แต่สำหรับแม่แมวและลูกๆ ถือว่าโชคดีมาก ที่มีคนข้างบ้านเมตตา เอาไปช่วยเลี้ยงและเอาไปทำหมัน แถมยังพาลูกไปรักษาด้วย

แม่แมว ระยะหลังๆ ก็มาบ้างไม่มาบ้าง แต่ก็ถือเป็นแมวที่เราผูกพันนะ

ถึงแม้เราจะไม่ค่อยลูบตัว ไม่ค่อยอุ้ม (เพราะกลัวเชื้อโรค) ไม่ได้ให้นอนในบ้านด้วยซ้ำ

แต่ก็รักมัน....

 

ก็แค่....ช็อคน่ะ ที่จากไปแบบไม่บอกกล่าว เราก็ไม่รู้สาเหตุด้วย ไม่รู้ว่าเป็นโรคประจำตัว, โรคชรา , โดนแมวกัด หรือโดนยาเบื่อ หรือจะโดนงูกัด เพราะช่วงนี้ฝนตกเยอะ

หน้าตาของแม่แมวยังดูยิ้ม มีความสุข ไม่สยดสยองซักนิด

ตอนสตอ (ลูกแม่แมว) ตาย เราแอบร้องไห้หนักเหมือนกัน เพราะไม่ได้เห็นตอนมันตายด้วยมั้ง แล้วตอนนั้นมันป่วย แต่ไม่ได้พาไปโรงบาล

บ้านเราไม่ค่อยพาสัตว์ไปหาหมอหรอก ด้วยความงก คิดว่าแมวจะรักษาตัวเองได้ด้วยหญ้า

แต่เคสแม่แมว เราร้องทีละนิดๆ หลายๆ ครั้ง แต่ทรมานจัง มันคิดถึงอ่ะ อยู่ด้วยกันมาตั้งนาน อยู่ๆ ก็หลงมาให้ได้เลี้ยง มันก็ผูกพันนะ

ส่วนลูกๆ ของมัน ก็ไม่อ้อน ไม่ค่อยแคร์สื่อ เลยเฉยๆ ไม่ค่อยรักอ่ะ

เข้าใจแล้วว่า เวลาเพื่อนเลี้ยงสัตว์แล้วไม่สบาย หรือตายไป แล้วร้องไห้เสียใจ มันเศร้าขนาดไหน

เค้าว่า แมวมี 9 ชีวิต แกคงใช้ชีวิตมาได้ครบแล้วล่ะ

 

ขอให้แม่แมวไปเกิดใหม่ในภพที่ดี มีความสุข ถ้าเรามีกรรมร่วมกัน คงได้เจอกันอีกนะจ๊ะ