หากพวกเราเป็นก๊อยจงปรบมือพลัน....
หากพวกเรารักความเป็นก๊อยจงปรบมือพลัน....
ว่าแล้วก็หิ้วถุง (เอิ่ม ไม่มีกระเป๋า) ไปพัทยามิวสิคเฟสกันดีกว่า
เคยไปมาตอนสองสามปีก่อน ผมยังละอ่อนและซนแก่น ไปเป็นแฟนคลับจำเป็นของมิ้น สวรรยา ในฐานะ มินิมิ้น
แต่ตอนนี้รึ? ได้ขึ้นเวทีถึงสองรอบ แถมไม่ต้องการกองเชียร์หน้าม้าอีกแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ ดีใจด้วยเพื่อน
จุดนี้ ที่ก๊อยได้หนีตามกันไปในครั้งนี้ (หนีแม่ไปพัทยาของจริง) ก็เนื่องมาจากชายนี่และชะนีมาแสดงน่ะสิ
นานๆ ชะนี เอ๊ย snsd เกิลเจน โซนยอ จะเรียกอะไรก็ตามแต่ จะได้มาแสดงซักที ขอยลหนังหน้าหน่อยซิ
ไปกันคืนวันศุกร์หลังจากอีจ่ยถ่ายงานเสร็จ กว่าจะได้ฤกษ์บึ่งไปก็เกือบ 4 ทุ่ม.....ไปถึงอีดรีมก็หลับรอแล้ว
เราเองก็เพลียระดับนึง แต่ที่วิญญาณไม่เข้าร่างเลยก็คงเป็นอีจ่ย ว่ากันว่า ใครโทรมาปลุกตอน 10 โมงให้ไปตามชายนี่ที่สวนนงนุช กูจะโกรธจริงๆด้วย
ว่าแล้วก็เรื้อนๆ ออกจากที่พักตอน บ่ายโมง เนื่องด้วยคิดว่าเพื่อนของอีเบนจะมาพักต่อเลยเรื้อนนานไปหน่อย
ปรากฎ เพื่อนอีเบนเรื้อนกว่า เลยไม่ได้พัก พวกเราเลยเสียค่าชาร์จไป 500 แล้วพอจะพักต่ออีก ก็ต้องเสียค่าห้องเต็มๆ 850 เลย
ด้วยข้ออ้างว่า คีย์เข้าคอมไปแล้ว...เอิ่ม ได้ข่าวว่า คีย์แล้วก็ cancel สิคะพี่
เอาเถอะ ถือว่าทำบุญ ตอนแรกจะไปพักอีก พิยดา เรสสิเดนซ์อะไรนี่ เพราะห้องพักโอเค คืนละ 850 เองด้วย
วิวสวยมาก......
ฝันไปเถอะ กูไปพักฮาร์ดร็อคก็ได้ย่ะ แม่ง.........โกด
ต่อมาก็ไปกินเย็นตาโฟ แดง-ดำ ตามคำแนะนำของคนพัทยา ที่บอกทางไม่รู้เรื่อง
ปรากฎ โคตรเผ็ดเลย.....กินแล้วก็ไม่อิ่ม ต้องเบิ้ลอีกแบบไม่เผ็ด
แวะซื้อข้าวเหนียวมะม่วงอกร่อง (แอบเปรี้ยว) ที่ร้านแม่สายทอง แล้วสุดท้าย gee แตก เลย ที่ Flynow Outlet เดชะบุญที่ห้องน้ำค่อนข้างโอเคเลย (เพราะเราไม่มีห้องน้ำโรงแรมให้เข้าแล้ว)
เดินทางมาถึงสถานที่คอนเสิร์ต ด้วยน้ำใจชาวพัทยา นั่งสองแถวมา 500 เมตร แม่งคิดกูคนละ 20 โหย...ซึ้ง
แต่เราก็ไม่คิดไรมาก แค่เดินต่ออีก 700 เมตรเท่านั้นเอง
ที่นั่งสื่อก็ไกลมากมาย ตอนดูชายนี่ก็เลยไปดูในวงคนดู แต่เสือกเป็นดงเด็กพัทยา ที่ไม่อินทูเลย
กูร้อง อา มี โก้ เต็มที่มากๆ แต่รอบข้างหันมามองค้อน เอ๊า...ไม่ชอบก็อย่าเบียดมาสิคะ ที่ด้านหลังอีกเพียบนะคะ
แอบเจื่อน แต่ดีที่ร้องสดเพลงนึง (อามีโก้) นอกนั้น Replay กับ Love like oxygen ลิปซิงค์อ่ะ
คือ ร้องสดได้เยี่ยมมากนะ ทำไมไม่ร้องสดหมดเนี่ย? เหนื่อยเหรอจ๊ะลูกๆ
มินโฮหล่อมาก ขาวกว่าเดิมตอนที่เจอที่ 07 Show อ่ะ
แต่ก็ได้แค่นั้น เพราะไกลม๊ากกกก
ต่อมา คิวของนักร้องจากททท. เค้าแนะนำว่าชื่อ ตุ้ย กับ ปริญญ์
ก็ไม่ได้สนใจดูอะไร เพราะคนชื่อตุ้ย ร้องเพี้ยนอ่ะ หน้าตาก็ธรรมดา แต่ที่สะดุดคือ ปริญญ์นี่แหละ
ที่ไหนได้ ลุงรหัสช้านนนนนนนนน พี่เนียนรุ่น 33 นั่นเอง ว๊ากก แรงมาก ร้องดีด้วย (ไม่ได้วิ่ว)
ตกใจเลย รู้แต่ว่าตั้งแต่จบพี่เนียนก็ทำงานที่ ททท. แต่ไม่คิดว่าจะทำนานขนาดนี้นะเนี่ย...
เป็นโครงการ AF TAT ที่จัดกันเองมั้ง เริ่ดค่ะ ปั้นตัวเองเข้าสู่วงการได้สำเร็จ อิอิ
แล้วระหว่างรอเวลาชะนีขึ้น เราก็ไปกินกันอย่างสบายอารมณ์ ชิวๆ ไม่เร่ง
พอกินเสดก็ไปนั่งรอตรงสื่อมวลชน ทันใดนั้นอยู่ๆอีจ่ยก็บอกว่า "มึง...ไปกัน"
เราเดินตามเฉย ไม่แบกของมาเลยซักชิ้น แล้วก็เดินเนียนเข้าคอกสื่อหน้าเวทีไปเลย (เรามีบัตรสื่อนะ แต่เป็นสื่อธรรมดา)
แรงมาก ดวงใกล้ชิดศิลปินของมัน...เริ่ด อยู่ๆก็เข้าได้ซะงั้น ตอนแรกกีดกันมากๆ ไม่ให้สื่อธรรมดาแบบเราเข้า
ว่าแล้วก็ดูศิลปินญี่ปุ่น, แดนสัน ถัง (หน้าเหมือนโบเบอรี่ได้อีก) เดินมาแถวเราแบบเราต้องแหงน 90 องศาอ่ะ
และเกิลเจนก็มา
ดันมีสัมพาดก่อนอีก แง๊.... อยู่อีกฟากอ่ะ
แต่วันนี้ ยุนอาไม่มาอ่ะ เสียดาย.....
อัดคลิปแบบความละเอียดสูงได้นิดเดียว เพราะดันลืมลบไฟล์เก่าๆ (เฮ้อ)
แต่ก็อยากเต้นมากกว่า เลยถ่ายมานิดเดียว
ใกล้จนเห็นเซลลูไลท์ของซูยองเลยทีเดียว
ตอนแรกจ่ยจำไม่ได้ว่าคนที่มีหน้าท้องชื่อไร แต่เห็นว่าเอามือกุมท้องตอนเต้น
พอมารีดูคลิป ก็เห็นว่าเป็นซูยองคนเดียวกัน
ไม่รู้น้องไปทำไรมา บางคนอาจคิดว่าเป็นเรื่องปกติของผู้หญิง จะคลั่งผอมกันไปถึงไหน
แต่เราเห็นว่า ซูยอง (น้องหน้าไทย) เป็นคนหุ่นดี ตัวสูง ได้เดินแบบมาหลายงาน ไม่น่าจะเซลลูไลท์เป็นก้อนขนาดนี้น่ะ
ทิฟฟานี่ น่ารักดี เต้นนี่ เล่นหูเล่นตาตลอด
จ่ยแอบบอกว่า แทยอนกินแรง (ก็แหม...อารมณ์เดียวกับแจจุงนั่นแหละ ร้องดีเลยกินแรงได้)
ฮยอยอน น่ารักดี พูดเก่ง
เราถ่ายรูปซันนี่ได้เยอะ อาจเพราะชีอยู่ฝั่งเราบ่อย ผิวขาวดี
แต่กางเกงของน้องๆนี่ เป้ายิ้มได้อีกนะ สะโพกผายกันไปไหน อิจฉา
แค่นี้แหละ
เก็บคลิปมาฝาก
อีกอัน
มีอีก 2 คลิป ...เด๋วรออัพก่อนนะ ส่วนรูปจากอีสัดนั้น...มันเกรนแตก รอรูปจากเพื่อนดีกว่า ไฮโซกว่าเยอะ
อัพแระ
GEE------
แพงโคตรๆ