2007/Apr/08

เอาอีกแล้ว มันเอาอีกแล้ว พวกเราชาวนิเทศอยู่ว่างไม่ได้ ต้องหาเหาใส่หัว เอาเวลาไปเที่ยวอีกแว้ว

จากความเดิมตอนที่แล้ว หลังจากได้ร่วมทริปกับอีจ่ยไปปราจีนมาแล้วครั้งนั้น พวกเรายังไม่เข็ด จริงๆพวกเรามีนามในเว็บรุ่นว่า กลุ่มโคเรียนวาว (Korean WOW) เพราะว่าบ้าดารานักร้องเกาหลีเหมือนกัน

มีโลโก้ด้วยเหอะ...

ช่วงมีนาก็จัดทริปไปไหว้พระ 9 วัดที่อยุธยา (ดูรูปได้ที่ multiply ของเรา) ตอนเมษาก็คิดกันว่าจะไปไหนแก้ร้อนดี
เลยคิดว่า ไปโรงเกลือนี่แหละ เหมาะสุด (แก้ร้อนตรงไหนวะ?)

ทริปของเราประกอบด้วย เกย์ 3 คน มีเราเป็นชะนีคนเดียว ก่อนไปเลยค้างบ้านอีจ่ยแถวรังสิตก่อนตามเคย
แต่คืนนั้น คืนที่นอนฝัน....ป่าว คืนนั้นทำเอาเราไม่ค่อยได้นอนเลยทีเดียว เพราะมันเล่นเปิดเพลงชะนีแม่ เช่น Saving all my love for u, Hero, When u believe ก่อนนอน
เดี๊ยนหรือจะทนได้ เลยแหกปากร้องเพลง ประหนึ่งเป็นดีว่าส์ตอนตีสอง แม่อีจ่ยนอนไม่หลับเลย
แล้วก็เซิชหาเส้นทางในการไปโรงเกลือ หรือตลาดชายแดนบ้านคลองลึก อ.อรัญประเทศ จ.สระแก้ว (มีคนดูเส้นทางหลวงเป็นคนเดียว คือ กู) พยายามสอนคนขับและคนไปด้วยแล้ว แต่ก็ไม่เป็นผล เกย์คงไม่ถูกกับการดูเส้นทางจริงๆ
พบเส้นทางสองเส้นทาง คือ รังสิต-นครนายก-ปราจีน-อรัญ โดยใช้เส้นทางหลวง 319-304-33 ซึ่งทางหลวงหมายเลข 33 เนี่ยจะเป็นเส้นทางตรงไปอรัญเลย แต่ถ้ามาจากเส้น 304 จะเร็วกว่า ทางดีกว่านะจ๊ะ เพราะเส้น 33 ซ่อมทางอยู่ เป็นทาง 2 เลนด้วย
จุดนี้ 33 ยังมีสองเส้นอีก คือ เส้นเดิมกับเส้นใหม่ แนะนำให้ไปเส้นเดิมนะฮ้า
เอิ่ม...กูเกิ้ลไม่ได้บอกซะด้วยว่า ไปทางไหนใกล้กว่า แต่คิดว่าการเปลี่ยนทางหลวงบ่อยๆจะเป็นการอ้อม (ซึ่งกูคิดผิด)เรียกได้ว่าเลี้ยวผิดคิดจนหลงทาง

เอาล่ะ หลังจากที่เรื้อนว่าจะออกจากรังสิตตอน 8 โมงก็กลายเป็น 9 โมงเช้าไปซะได้ เราก็เริ่มออกเดินทางกัน
เรามุ่งหน้าไปทางนครนายก คล้ายเส้นทางเดิมที่เราไปปราจีนกัน (พ่อแนะนำมา) ก็ได้ไกด์ท้องถิ่นเจ้าของตลาดในนครนายก (เพื่อนเราเอง) แนะนำร้านผัดไทย-หอยทอดเจ้าเด็ดในนครนายกให้พวกเราได้ฝากท้องกัน
คำนิยามไม่มีไรมากก็แค่ ถ้าไปตอนพักกลางวันก็ผ่านร้านนี้ไปเลย เพราะคนเต็มมาก อย่าหวังว่าจะได้กิน
แต่พวกกู เดชะบุญไปก่อนเที่ยง เลยได้ลิ้มลอง เมนูแนะนำ คือ ผัดไทยวุ้นเส้นทะเล (กุ้งเต็มๆ ปลาหมึกกรุบๆ เต็มจาน) จนอิ่มหนำ
ชื่อร้าน ผัดไทยเลิศรส ปากซอยวัดอุดมธานี ของดีเมืองนครนายก

ว่าแล้วก็มุ่งหน้าแบบชิวๆ ไปที่โรงเกลือ.....จุดนั้น ถึงจุดเลี้ยว แต่กูเชื่อมั่นว่า 33 จะทำให้เราถึงโรงเกลือแน่นอน เลยเลือกบอกอีจ่ยให้ขับไป
หารู้ไม่ มันกลายเป็นทางที่พ่อเคยเตือนไว้ว่าจะมีซ่อมทาง ถนนเล็ก (พ่ออยู่กรมทาง) แสดดดดดด จุดนี้ ขับยังไงก็คงไม่ถึงทันเที่ยงแน่ๆ ก็เลยคิดว่าอยากเปลี่ยนเส้นทาง ก็ต้องหาคัมปะนี
ขออธิบายก่อนแว่ คัมปะนี ในที่นี้ คือ บุคคลริมทาง อาจมีอาชีพหลากหลาย แต่ที่แน่ๆเป็นคนพื้นที่นั้น
หากเราไม่มั่นใจ เราควรจะรีบหาคัมปะนีอย่างเร่งด่วน เด๋วจะเลยเถิดได้
จุดนี้.....คนที่ต้องแบกหน้าไปถามชาวบ้านก็กูนี่แหละ
ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มผู้ชายนั่งริมทาง มอเตอร์ไซค์รับจ้าง หรือเด็กร้านขายวัสดุก่อสร้าง หรือยามหน้าค่ายทหารที่ยืนอยู่มืดๆ แล้วเราก็เปิดกระจกเข้าไปถาม "พี่หนูจะกลับกรุงเทพน่ะค่ะ" งงได้อีก
ทุกคนต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า "ตรงไป ตรงไปสุดๆเลย อีกร้อยกิโลก็ถึง" ป๊าดดดดดด ร้อยกิโล ด้วยอัตราเร็วเฉลี่ย 65 ก.ม.ต่อชม.เนี่ยนะ
ที่ขับช้าไม่ได้งกน้ำมันหรอก แต่เป็นเพราะรถข้างหน้ามันแซงยาก วิออสก็เร่งแซงไม่ไหว อาจแซงไม่พัน ไม่ทันถึงโรงเกลือซะ
แต่ที่แสบก็คือ รถทัวร์ กรุงเทพฯ-อรัญ ที่ขับได้แรงมากกกกกก พี่แกแซงไม่ยั้ง แต่เสียตำแหน่งตอนคนขับจอดเยี่ยวเล็กน้อย จากนั้นก็ทิ้งรถพวกเราไม่เห็นฝุ่น

อย่างไรก็ดี เราก็มาถึงโรงเกลือได้ด้วยสิริเวลารวม 4 ชั่วโมงครึ่ง ปิดท้ายการเดินทางไปด้วยเสียงเพลง One moment in Time ของเจ๊วิทนี ฮุสตัน ที่ปลุกใจสาวๆอย่างพวกเราให้ฮึกเหิมยิ่งหนัก
แต่ทำเอาอีนัทเพื่อนร่วมทริปอยากจะออกไปโบกรถทัวร์ไปโรงเกลือแทน

อ่อ ผู้เชี่ยวชาญแนะนำว่าควรจะหาเสื้อผ้ามิดชิดที่ไม่ทำให้เราดำได้ เช่น เสื้อแขนยาว กางเกงขายาว ซันบล็อค แว่นกันแดด และหมวก แต่เดี๊ยนดันลืมเอาซันบล็อคมา โอ้ว ก้อด
ก็เลยได้เสื้อสไตล์จ่ยๆมาสวมทับตัวนึง มีลายดอกไม้ด้วยเหอะ สาวได้อีก
ใส่หมวกซ้อนกันสองใบ เพราะใบนึงมันโปร่งๆ แดดจะเข้าหน้าได้ แต่อีกอันก็ไม่ครอบคลุมหน้าทั้งหมด คล้ายคนบ้า แต่กันแดดดีนะ
แว่นตาเว่อร์ๆจากอีจ่ยเช่นเคย
แล้วที่โรงเกลือเนี่ย มันจะมีโซนของเก่าและใหม่ ฝุ่นถนนก็เยอะ ก็จะมีผ้าปิดจมูกขาย อันละ 5 บาท ใส่ได้ดีเหมือนกัน จนกลายมาเป็นคอสตูมของเดี๊ยนที่โรงเกลือ คล้ายแม่ค้าผสมคนบ้าไงก็ไม่รู้


มันฮิตมากจนกลายเป็นแฟชั่นเทรนด์

ขึ้นปกโว้ค


หรือจะเป็นนิตยสารจี้ปู่น

เอื้อเฟื้อโฟโตชอปโดยอีจ่ย ลงทุนได้อีกนะมึง

จุดนี้ ก่อนการช้อปปิ้งในช้อปปิ้งมอลล์ ขนาดมโหฬาร เช่น โรงเกลือ
ทุกคนต้องพร้อมใจกันมีพาหนะเป็นของตัวเอง นั่นคือ จักรยานมีที่นั่งซ้อน คล้ายไซด์คาร์สมัยสงครามโลก
เท่มากกกกกกกก กูขี่ให้พี่ฝนซ้อน หลังจากตอนแรกพวกมันทั้งหลายกะจะให้กูอนงค์นางเดียวขี่มอไซค์ให้พวกมันนั่ง เพราะขี่เป็นคนเดียว (แมนที่สุด)
แต่สุดท้ายมอไซมันไม่มีร่ม และที่มีร่มก็ไม่ได้ให้เช่า เป็นรถรับจ้างไปซะ
พวกเฮาก็เลยต้องมาเช่าจักรยานร่มสุดไฮโซ รุ่น E69 มาไว้คู่ละคัน เดี๊ยนคู่กับพี่ฝน

ด้านอีจ่ยไม่ยอมแพ้ ขอเกาะอีนัทเป็นสารถีคู่ใจ
ได้ข่าวว่างานนี้ อัตราส่วนการถีบระหว่างนัทและจ่ย คือ 9:1
จะเห็นได้ว่าเพื่อนจ่ยไม่เอาเปรียบเพื่อนนัทเลยยยยยยยยย

เทคนิคการขี่จักรยานแบบนี้ โคเรียนวาวไม่พลาดที่จะนำมาเสนอให้กับมิตรรักแฟนเพลงแน่นอน
- ก่อนออกตัว ควรให้คนนั่งช่วยเข็นก่อนแล้วค่อยกระโจนขึ้นนั่ง จะทำให้การออกตัวเป็นไปได้อย่างไม่เหนื่อย (แต่ผู้ที่นน.มาก หรือไม่คล่องตัวไม่ควรทำตาม เพราะกูได้แผลมาแล้ว จากความซุ่มซ่ามของกู)
- การตีวงเลี้ยว ควรศึกษาว่าต้องตีมากเท่าไหร่จึงจะพ้น ซึ่งวงเลี้ยวของจักรยานกว้างมาก
- ในช่วงถนนแออัด ควรคำนึงถึงเพื่อนที่นั่งอยู่ด้วย เพราะอาจจะชินว่าขี่จักรยานโดยไม่มีพันธะมาก่อน
- เวลาจอดต้องหักล้อหลบ ไม่มีขาตั้ง ไม่มีที่ล็อคให้นะจ๊ะ (แต่ก็ไม่มีขโมยหรอก)

จ่ยเสริมมาว่า
- ต้องเริ่มขึ้นขี่แบบท่าผู้หญิงคือ ใช้เท้าขวาถ่อๆไปก่อนแล้วค่อยขึ้นคร่อม ถ้าเริ่มปั่นแบบแมนๆจะเหนื่อยและหนักมาก (ปกติทำไม่ได้ แต่จักรยานแบบนั้นทำได้อ่ะ)
- ให้คนนั่งช่วยถ่อตอนเริ่ม ถูกต้อง
- ถูก ที่ต้องระวังการตีโค้ง เพราะศูนย์ถ่วงล้อไม่เที่ยง
- ถูก ที่มึงปั่นแล้วต้องระวังเพื่อนที่นั่งข้างๆ จุดนี้อีนัทในสเต็ปแรกได้ปั่นแหกโค้งพากูเข้าสู่ร้านค้าอย่างสวยงามมาแล้ว แม่ค้านอนอยู่ถึงกับตกใจตื่น
- ถ้ามึงเหนื่อยมาก กูแนะนำให้ยืนปั่น เหมือนเข้าคลาส RPMที่ฟิตเนส เสียดายที่ไม่มีเพลงประกอบ
- จุดนี้กูนึกว่าแข่ง amazing race asia มีเนินให้พวกมึงได้ทดสอบความอึดกันด้วย เป็นเนินความชันประมาณ 30 องศา ท้าทายมาก
จุดนี้กูประเดิมเป็นคันแรกเมื่อเข้าไปใกล้เนิน เกย์สาว2คนก็ถอดใจรีบจอดทัน จุดนี้คันอีป้อมและฝนช่างกล้า ไม่หวั่นแม้เนินสูงชัน ปั่นขึ้นเนิน
แต่ไม่ขึ้นเพราะเนินมีรอยหยักรถถึงกับกระตุกหน้า ถ้ามาแรวงกว่านี้คงล้มหน้าไปแล้ว ขวดน้งขวดน้ำถึงกับกระเด็น ฮาสัดๆ

กูขำช่วง Amazing race ขึ้นเนินมาก เพราะเห็นพวกอีจ่ย-นัทท้ากูให้ถึบขึ้นไป (แต่อีสัดรถเกย์คันนั้นเสือกกลับลำเดินขึ้น แสดดดดดดดดด กูเพิ่งรู้นะเนี่ย)
แต่พวกกูกะจะเนียนให้พี่ฝนกระโดดลงแล้วเข็น....ตามแผนก็คงเป็นงั้น (กูก็เนียนเหมือนกัน)ที่ไหนได้ เสือกมีจุดสะดุด ทำเอารถกูกระเด็นเลยทีเดียว คราวต่อมาเลยรู้แล้วว่า กูจะไม่ทำการเยี่ยงนั้นอีกแล้ว
การปั่นเนี่ย ได้โอกาสออกกำลังกายไปในตัวด้วยการปั่นแบบยกสะโพกสูงตามเทรนเนอร์ในคลาส RPM ได้สอนเอาไว้ (แต่กูไม่เข้าคลาสจักรยานอีกแล้วว่ะ กูลงผิดจังหวะ กระแทกจิ๋มเจ็บม๊ากกก)
จุดนี้ ถ้าเพื่อนๆสนใจจะไปลองขี่เพื่อลดสะโพกและน่องบ้างก็ไม่ว่ากันนะจ๊ะ

ช่วงกลางๆของการช้อปไม่สามารถมีภาพมาอัพเดตได้ หลังจากกูจมอยู่ในกอง Abercrombie, American Eagle และ Aeropostale แบรนด์ที่เป็น American urban lifestyle ที่กูชื่นชอบ (เพราะไม่มีปัญญาไปซื้อแบรนด์แพงกว่านี้)
เลยแยกจากพลพรรคเกย์ที่กำลังแปลงโฉมพี่อีกคนจากหนุ่มเคร่งเรียนให้เป็นหนุ่มสุดคูล


พี่ฝนขี่ให้...แมนมาก หน้ากูคล้ายแม่ค้า อีจ่ยทักผิดไปหลายที

หลังจากผ่านพ้นช่วงนั้นแล้ว พวกกูก็เลยได้ Reunion กันอีกครั้ง พร้อมกับอาหารสูตรขะแมร์ ที่มีส่วนประกอบคือ ขนมปังบาแก็ตต์, หมูกรอบ และแตงกวาดอง
จุดนั้น กูเห็นหมูกรอบที่แขวนไว้ ถึงกับน้ำลายไหล สั่งในทันใด แต่อันละ 40 แน่ะ แพงไป เยอะด้วย กลัวไม่อร่อย
กูเลยตื๊อ ซื้อมาครึ่งอัน ทีเด็ดอยู่ที่น้ำซอสและน้ำจิ้มที่ราดมา จุดนี้ นิตยสาร Gourmet และรายการเปรี้ยวปาก ควรจะไปหามาลิ้มลอง (โทษที ไม่ได้ถ่ายรูปมา มือไม่ว่างกินอยู่)

ระหว่างการช้อปปิ้งนั้น กูแทบไม่ได้ยินเสียงภาษาไทยเลย แม้แต่รายการวิทยุก็ยังร้องเพลงเขมร จุดนี้ ฮาได้อีก ต้องลองฟังๆ

และในช่วงท้าย ตะวันเริ่ม Sunset แล้ว บรรยากาศดี ร้านรวงเริ่มปิด (ตอน 6 โมงเย็นประเทศไทย)
พวกกูก็ได้ ถ่ายรูปร่วมกัน ณ ชายแดนประเทศกัมพูชา ตลาดชายแดนไทย กัมพูชา
กับภาษาขแมร์ที่ไม่รู้แปลว่าอะไร แต่เลือดไทยแรง ไหว้ซะงั้น


จุม เรียบ ซัว - สวัสดีแบบขแมร์
** แวะมาedit คำสวัสดีที่ใช้ได้ทุกคนจากพี่แมวหลอน - ซัว สเตย จ้า

จุดนี้หมดไป 900 ได้เสื้อของตัวเอง 5 ตัว ของผัว 1 กระเป๋า 1 และยังเดินไม่หมด ถือว่าทำยอดสูงสุดเมื่อเทียบกับสินค้าที่ได้
ในขณะที่เพื่อนนัท จะปิดตลาดแล้วก็ยังเปิดจ๊อบไม่ได้ เลยคว้าเอาบ็อกเซอร์ 3 ตัวร้อยมาเป็นของที่ระลึก



ขอรีวิวเสื้อผ้าที่เดี๊ยนซื้อเล็กน้อย พวกนี้เป็นเสื้อของยี่ห้อดังกล่าวจริง เพราะว่าตอนเราไปซื้อที่โน่นก็เคยเห็นแบบ made in Cambodia เหมือนกัน แต่ราคาถูกกว่ามากๆ
เพราะเป็นของค้างสต็อคหรือผลิตเกินมา ซึ่งของจะมาส่งทุกวันอังคาร พุธไรเงี้ย แล้วแต่ร้าน บางร้านก็ต่อได้ บางร้านก็เคี่ยว

เสื้อยืด Hollister ไซส์ M

เสื้อยืดตัวยาว Aeropostale เห็นลายตรงคอเสื้อก็รู้เลย ยี่ห้อโปรดชั้นแน่ๆ

เสื้อกล้าม สีเขียวอีกและ ของ Hollister เช่นกัน สังเกตได้จากลายปรินท์นกนางนวลนะฮ้า

ตัวนี้ไม่รู้จักแบรนด์ แต่คงเป็นเสื้อเครือเดียวกับ Hollister สีเขียวอีกและ

ตัวสุดท้ายชอบที่สุด แต่ซื้อมาไซส์S แล้วรู้สึกตัวใหญ่ไปหน่อย เคยซื้อมาใส่ที่โน่น ก็ใส่ S เหมือนกันนะ แต่ยี่ห้อของอะไรก็ไม่รู้

เกร็ดเล็กน้อยสำหรับเสื้อแนวๆ American Urban แบบ American Eagle, Abercrombie&Fitch (A&F), Aeropostale, Hollister
เคยเห็นเสื้อยืดแบบตัวแรกที่โชว์ป่ะ มันจะมีไอคอนปักที่หน้าอก ถ้าเป็น A&F จะเป็นรูปกวาง, Hollister ตัวนกนางนวล, Aeropostale เป็นผีเสื้อ ส่วนเมกันอีเกิ้ล เป็นรูปนกอินทรี

เอาล่ะ ทริปโคเรียนวาว อิน โรงเกลือ มาถึงช่วงท้ายของการเดินทางแล้ว
หลังจากที่เราเหม่อมองท้องฟ้า พร้อมมุ่งมั่นว่าจะมาอีกให้ได้
เราก็ได้รู้ว่า.........มีวิธีมาโรงเกลือโดยไม่ต้องลำบากขับรถมา(หลง) อีกหลายวิธี
นั่นคือ รถไฟ รถตู้ รถทัวร์ ที่ออกจากเซ็นทรัลบางนา, รังสิต, หมอชิต, อนุสาวรีย์
(ทำไมพวกกูไม่รู้ตัวเร็วกว่านี้นะ)


ขอขอบคุณ ทุกท่านที่เข้ามาอ่าน เม้นบ้างไม่เม้นบ้าง
ขอขอบคุณ โตโยต้า วีออส Yes, We drive Vios
ขอขอบคุณ ระบบโทรศัพท์มือถือทุกค่าย
ขอขอบคุณ โนเกีย 6270 ที่ถ่ายรูปได้คมชัดทุกสถานการณ์ โดยเฉพาะรูปเจ้าของมัน
ขอขอบคุณ กูเกิ้ลที่ให้แผนที่แต่ไม่ได้บอกระยะทางมา
ขอขอบคุณ น้ำดื่ม น้ำทิพย์
ขอขอบคุณ พร็อพเสื้อผ้า หน้า ผม จากบ้านอีจ่ย
ขอขอบคุณ พี่รถทัวร์ที่คอยขับแซงพวกเราตลอดเวลา
ขอขอบคุณ คัมปะนีทุกท่าน
ขอขอบคุณ ตลาดโต้รุ่งอรัญที่ให้เรากินข้าวเย็น เป็นหมูแดง หมูกรอบที่อร่อยม๊าก
ขอขอบคุณ ซีดีทุกแผ่น ค่ายเพลงทุกค่าย มารายห์ แครี่, คริสติน่า อากีล่าร์, วิทนี่ ฮุสตัน, เจ เจตริน, รวมเพลงโดยแอ้มนะจ๊ะ และที่ขาดไม่ได้คือ ดงบังชิงกิที่ทำให้เราครึกครื้นตลอดทาง
ขอขอบคุณ เพื่อนร่วมทริปครั้งนี้ทุกคน สนุกม๊ากกกกก

ฝากทิ้งท้ายด้วยฟ้าคราม สีงาม ณ อรัญประเทศ

Sunset

ป.ล. กำลังจะไปอีกในไม่ช้า ใครสนใจเสื้อจำพวก American urban แบบที่เราชอบ สามารถสั่งซื้อได้นะจ๊ะ ราคาไม่แพง คิดค่ารถไปนิดหน่อยเท่านั้น สำหรับชาว exteen ถือซะว่าเป็นค่าดำรงชีวิต นิสิต ป.โทจนๆนะจ๊ะ
มีทั้งเสื้อยืด เสื้อแขนกุด กระโปรง กางเกงขาสั้น เสื้อคาร์ดิแกนหลายไซส์
สำหรับคุณผู้ชาย ถ้าต้องการมีสไตลิสต์ส่วนตัวก็สามารถติดต่อได้เช่นกัน มีกางเกงขายาว ขาสั้นของพวก A&F, American eagle ก็มีนะ
จะบอกกำหนดการอีกทีจ้ะ กำลังจะเปิดกิจการอะไรบางอย่างด้วย เด๋วจะมาอัพเดตพร้อมกันจ้ะ

ปิดท้ายด้วย

จุดนี้ แวะถ่ายรูปตามปั๊มน้ำมันก็เอา

Comment

Comment:

Tweet


Are you in need of professional CV writing services? Still haven’t got an idea where to buy resume paper? Visit <a href="http://prime-resume.com/">Prime-Resume page</a>. Here you can view resume formats or order