2006/Sep/25

ความเดิมตอนที่แล้ว
ตอนแรก Pompoko go inter: From airport 2 airportตั้งแต่ก่อนขึ้นเครื่องยันมาเหยียบเมกา

ตอนที่ 2 Pompoko Go Inter: Livin a Lifeดำรงชีวิตก่อนการทำงานใช้แรงงาน

มาถึงการเริ่มทำงานใน Cedar Point กันเลยดีกว่า หลังจากทิ้งไว้นานจนเค็มไปหมดแล้ว
ป้าก็เริ่มเบลอๆ จำได้บ้างไม่ได้บ้างแล้ว มาอ่านเลยดีกว่า

สถานที่ทำงาน
เป็นสวนสนุกในเมือง sandusky อยู่ริมทะเลสาปเอรี่ (Lake Erie) ที่มีพรมแดนเชื่อมต่อกับแคนาดาด้วยนะ เลยเรียกว่า Cedar Pointไง ประมาณว่าต้นสนเยอะน่ะ
ไม่ได้เปิดมาเป็น 40-50 ปีนะค้า เค้าเปิดมาเป็นร้อยๆปีแล้ว วู้ววว ดูประวัติได้ที่http://www.cedarpoint.com/มีเครื่องเล่นต่างๆไฮโซทั้งน้าน...หนึ่งในเมลเครื่องเล่นที่เสียวที่สุดก็มีเครื่องเล่นของที่นี่ด้วยนะ เรียกได้ว่าเป็นตำนานสวนสนุกเลยทีเดียว
(เดินไปในสวนสนุกแล้วเห็นป้ายที่มีภาพสมัยก่อนติดอยู่อ่ะ เด๋วประวัติละเอียดกว่านี้ค่อยเล่าแทรกๆนะ)

ก่อนทำงาน
ก็ต้องทำการตีตราเป็นพนักงานของ CP ก่อนอย่างถูกต้องตามกฎหมายต่างด้าว เราเข้าไปคนแรกๆ เพราะเด็กไทยยังกลัวฝรั่งกัดอยู่ แต่เอกสารเราไม่มีปัญหาเลยฉลุย ได้ถ่ายบัตรพนักงานเลยวันนั้น ว้า..เติมลิปแทบไม่ทัน
อันนี้ดวงดีได้บัตรสวย ดวงร้ายได้บัตรเห่ยนะคะ แล้วเค้าจะต้องถามชื่อ English nameของพวกเรา บางคนก็สะกดย๊ากยากแต่ก็ยังสะกดเช่น แพรว-Preaw (มันสะกดของมันแบบนี้), ฝ้าย-Fai
แต่บางคนพ่อแม่รู้ล่วงหน้าว่าลูกต้องโกอินเตอร์เลยตั้งชื่อไว้พร้อม เช่น Ann, Dear,Jay
บางคนก็ดัดแปลงชื่อเล็กน้อย เช่น แกน เป็น Grand (ตอนหลังทำบัตรใหม่ มันใช้ชื่อ GrandX-แร่ดได้อีก) น้องอีกคนชื่อ โบ้ ก็เป็น Jumbo (ตอนหลังเพิ่งรู้ว่าเป็นรุ่นน้องวีร์ ลูกศิษย์คุณแม่วีร์ด้วย)
ส่วนบางคนนั้น จากประสบการณ์เคยโกอินเตอร์เลยมีชื่อไว้เรียกง่ายๆแทน เช่น แพร เป็น Chel, ตุ๊ดตู่ เป็น Jida(มาจากชื่อจริง)
บางคนก็ไม่รู้อีท่าไหน ไม่มีชื่อเล่นภาษาอังกิด อีคนทำบัตรแม่งพิมพ์ชื่อจริงภาษาไทยทับศัพท์ซะเลย เช่น Sirinthip (อิมได้อีก)
เราน่ะเหรอ?.....Pom แค่นี้แหละ ตอนหลังอยากจะกระแดะเป็น Pomme (ปอมภาษาฝรั่งเศสแปลว่า แอปเปิ้ล)แต่ก็ไม่รู้จะเปลี่ยนทำไม มารู้ทีหลังว่า อ้าว...ฝรั่งเค้าไม่มีชื่อนี้เหรอวะ เฮ้อ ..ก็เห็นมี Pompom girl นี่หว่า


หน้าด้าน..เอ๊ย ด้านหน้า


ด้านหลัง.....ยิ้มสุดชีวิต

บัตรของเราเป็นสีแดง นั่นคือ พวกที่อายุเกิน 18 ปีแล้ว และตัวเลข 21 ที่อยู่ด้านหลังบัตรนั้นจะเป็นเหมือนบัตรผ่านสำหรับการดื่มเครื่องดื่มแอลกฮอล์ฮ่ะ ที่โน่นจำกัดที่ 21
และมีชื่อประเทศหรือแหล่งที่เรามาอยู่อีกบรรทัด ถ้าอยู่ในมิชิแกนก็จะเป็นชื่อเมืองแล้วชื่อย่อรัฐ เช่น Venecia / Toledo, OH

ถ้าเป็นบัตรสีเขียวจะมี เขียวอ่อนกับเขียวแก่ เขียวแก่ก็คือ อายุ 16-17 ปี ส่วนบัตรเขียวอ่อนคือ 14-15 ปี (ดูดิ เด็กฝรั่งมันทำงานตั้งแต่เป็นเด็กมัธยมแล้วนา...)
เด็กบัตรเขียวบางคนก็หน้าเลยอายุ เคยถามป้าคนนึง ชีเขียนคิ้ว กินข้าวมันไก่ (ทาลิปกลอส)มาทุกวัน เราถามว่าเธออายุเท่าไหร่ ตอนนั้นยังไม่เห็นบัตรเธอ เธอบอกว่า Fifteen โอ้ว มาย...หน้ายังกะ 41 แต่เธอคล้าย Eva ผู้ชนะ America's Next top Model ปีที่แล้วนะ
บัตรแดงบางคนก็ลูกโตแล้ว...อายุ 22 ชีมีลูกอายุ 4 ขวบแล้ว บางคนก็ต้องออกไปก่อน เพราะแพ้ท้อง

บัตรสีฟ้า เป็นบัตรของพวก Supervisor หรือหัวหน้าหน่วยอ่ะ ถ้าบัตรสีน้ำเงินแถบไฮโซจะเป็นพวก manager ดูแลพื้นที่ และเป็นพนักงานประจำไม่ใช่พนักงานประจำซีซั่นแบบเราๆ
แล้วถ้าใครทำงานมามากกว่า 1 ปี จะมีรูปสนู้ปปี้ติดที่ป้ายด้วย...บางคนเราแอบมองป้าย ทำงานมา 50 ปี โอ้วววว เป็นคุณยายที่ร้านนั่นเอง สุดยอดดด

หลังจากนั้นก็ไปดูว่าเราทำงานที่ไหน หน่วยไหน มาก่อนได้งานก่อนอีกล่ะ เราได้งานในโรงอาหารพนักงาน เรียกให้เก๋ย์ๆก็คือ Cafeteria (เรียกสั้นๆว่า แคฟ เรียกแบบไฮโซว่า แคฟ-ทีเรีย)
ตอนแรกน้อยใจมากเลย เพราะคงไม่มีโอกาสได้เจอแขกใหม่ๆ เจอแต่พนักงานกันเองคงจะน่าเบื่อแย่

รูปแคฟยามไม่มีคน เอื้อเฟื้อภาพโดย น้องแพรว

ชุดพนักงานก็จะเป็นชุดลูกเสืออย่างที่เห็นแหละ ต้องซื้อหมวกด้วยตั้ง 5 เหรียญไม่ซื้อก็ไม่ได้ ไม่ครบชุดเด๋วจะผิดกฎ เข็มขัดก็เจือกไม่ได้เอามาจากไทยอีก (เพราะว่าคาดไม่ถึงเลยไม่เอามา)ต้องซื้ออีก 4 เหรียญ โอ้วว...ไม่มีเงินเว้ย หักจากเช็คละกัน
แต่รองเท้าของเราเตรียมไปถูกต้อง เพราะเค้าบอกว่าต้องใช้รองเท้าขาว เลือกซื้อตั้งนานแน่ะ ซื้อแพงด้วยเพราะรู้ว่าต้องใส่แล้วยืนนานๆจะได้ไม่เมื่อย
ถุงเท้าก็ต้องขาว แล้วต้องใส่เสื้อขาวข้างในเสมอ (กฎระเบียบเยอะกว่าโรงเรียนอีกนะเนี่ย)
แต่เพื่อนบางคนก็ได้อีกชุดนึง เป็นตำแหน่ง Cook อ่ะ เป็นเสื้อขาวเหมือนเชฟตามร้านอาหารอ่ะ กางเกงลายตารางแล้วก็ต้องใส่รองเท้าดำ ใครเตรียมรองเท้าขาวมาก็เสียเที่ยวนะเนี่ย



น้องๆบางคนรับชุดลูกเสือไม่ได้ ..กูก็รับไม่ได้หรอก แต่ทำไงได้ ต้องทำตามกฎ แต่ตอนนั้นยังหน้าหนาวอยู่ น้องๆบางคนเลยคิดว่าจะซื้อเสื้อหนาวของ CPมาใส่คลุมเวลาไปทำงานจะได้ไม่ต้องใส่ชุดลูกเสื้อที่ไม่เคยทำให้ใครดูดี ก็เป็นการแก้ปัญหาที่ดีนะ
แต่เราไม่ได้ซื้อ มะมีเงิน..เก็บตังๆๆๆ

การทำงาน
ต้องวิ่งไปขึ้นรถบัสทุกๆเช้าฮ่ะ รถจะออกตรงเวลาม๊ากกก....มาก แต่บางทีก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ลุงด้วยล่ะ คิดจะออกก็ออกไม่รอกูเล้ยยยยย
บางทีก็ชะล่าใจหรือตื่นสายก็ต้องวิ่งสู้ฟัดฮ่ะ ข้ามสะพานลอยแล้ววิ่งๆๆๆ ไปถ่วงเวลาลุงให้อย่าเพิ่งออก มีคนขับผลัดกัน 3 คนเป็นลุงผู้พันKFC พี่อัชเชอร์ และลุงโหด หลังๆมีป้ามาขับด้วย แต่ขับซิ่งจนหนุ่มๆอายเลย

บนรถบัสฮ่ะ......เอื้อเฟื้อภาพโดย จัมโบ้

ถ้าไปไม่ทันจริงๆอีก ก็ต้องเตร็ดเตร่แถวลานจอดรถ รอคนใจดีขับไปส่ง เพราะที่นั่นเขตเข้า CP เค้าห้ามเดินอ่ะ มีครั้งนึงโชคร้ายสุดๆต้องนั่ง Taxiไปทำงานเลยเรา จริงๆเนี่ยจะบอกว่าการไปทำงานเนี่ย ตัวใครตัวมันก็ได้นะเพราะต่างคนก็ต้องรับผิดชอบตัวเอง
แต่ด้วยนิสัยคนไทยอ่ะ ทำอะไรก็ต้องรอกันไม่งั้นก็เห็นแก่ตัว จริงๆเราไม่ควรจะต้องรอด้วยซ้ำ แถมผิดแล้วครั้งแรกเราให้อภัย(เพราะเราโตสุด จะโกรธเด็กก็ใช่ที่ เย็นไว้โยม) ครั้งแรกไม่มีคำขอโทษ อืม...เฉยๆ แต่ครั้งที่สองเกิดอีกแล้วครับ ก็ยังไม่ขอโทษ น้องอีกคนยังเคืองอยู่

เวลาการทำงานเนี่ย จะแบ่งเป็นกะๆ กะจะทำ กับกะจะเลิก เอ๊ย..ไม่ใช่สิ กะละ 6-10 ช.ม.แล้วแต่ประสิทธิภาพและอายุด้วยนะ ถ้าอายุน้อยเค้าจะไม่ให้ทำงานเกินวันละ 6 ชม.
ตอนแรกที่สวนสนุกยังไม่เปิดเนี่ย ประเดิมด้วยการล้างตู้ ขัดเบาะ จนพวกเราที่ทำงานทุกฝ่ายต่างเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการกำจัดคราบบนโซฟา ด้วยสก็อตไบรท์และน้ำยากลิ่นเหม็นมาก

มาวันต่อมาก็ให้เราขัดหัวทองเหลืองตรงราวบันไดอ่ะ ใช้น้ำยา Brasser ที่เอามาขัดหัวเข็มขัดลูกเสือนั่นล่ะ อันนี้ เด็กไทยทำเร็วมั่กๆ มันส์เลยพวกเรา จนฝรั่งแบบหางานอื่นให้ทำจะได้เต็มเวลางานไม่อยากไล่กลับ เพราะเราเองก็อยากได้ชั่วโมงเยอะๆเหมือนกัน
ที่เค้าให้เราทำเนี่ย เป็นอีกร้านนึงเป็นร้านชื่อ Macaroniเป็นร้านขายสปาเกตตี้กับพิซซ่า (อร่อยม๊ากกก) เวลาจะเปิดสวนสนุกทีก็ต้องมาทำความสะอาดใหม่ ก็ทำความสะอาดอยู่แค่อาทิตย์เดียวอ่ะ เพราะเด็กไทยทำเร็ว

อาทิตย์ต่อมาก็เลยต้องมาทำในโซน cafeteria ก็กวาด ถู ยกโต๊ะขึ้น ยกโต๊ะลง แล้วก็ยกโต๊ะขึ้น ยกโต๊ะลง ตอนแรกก็ขยันอยู่หรอก หลังๆเริ่มขี้เกียจและ เอ่อ...เด๋วเวลาไม่เต็มกะ เลยแกล้งยกให้ช้าลงอีกนิด อีกนิด .....
เก้าอี้กว่า 200 ตัวนั้น แรกๆเด็กไทยก็ต้องยกเองทั้งหมดฮ่ะ ยกลงตอนเปิดแล้วก็ยกขึ้นตอนปิดแคฟ กล้ามขึ้นเลยทีเดียว

......

บลอคหน้าจะเป็นการอธิบายงานขั้นแอดวานซ์ฮ่ะ
จะได้รู้ว่าฝรั่งมันล้างจานยังไง? ใช้อะไรถูพื้น? อนามัยขนาดไหน?
เวลาทำงานต้องมีกฎอะไรบ้าง?
งานสนุกๆก็ยังมีให้ทำอีกเยอะด้วยค่ะ มีหน้าที่ต่างๆที่ให้เราทำ

กลัวคนจะเบื่อซะก่อน มีคนบ่นว่าบลอคย๊าว ยาวววว ตัดสั้นก็ได้วะ

ถ้ามาอ่านแล้วเม้นด้วยก็ดีนะคะ จะได้รู้ feed back

Comment

Comment:

Tweet


ต่าย: ไ่ม่แก่บ้างให้แล้วไป
mk: ของดีต้องรอ ยังมีซานฟราน ชิคาโกให้อ่านอีกเยอะ
#11 by ~Pompoko~เดี๊ยนเองฮ่ะ At 2006-09-25 22:29,
ป้าเขาบอก Fifty เปล่า .....
#10 by lulu (24.34.187.146) At 2006-09-25 13:33,
อันนี้ที่บอกว่าจะทยอย up สั้นใช่มะ?
#9 by veer At 2006-09-25 13:26,
รูปเมิงน่ารักมากอะ

แต่เขียนดีเลย์โคตร จนหายอยากอ่านล่ะ
#8 by mk (203.121.164.162) At 2006-09-25 12:23,
ท่าทางเพื่อนเยอะนะคะ คงจะสนุกน่าดู เป็นประสบการณ์ที่ดี คงจะคิดถึงที่นั่นแน่ๆเลย แบบว่ามี่ก็คิดถึงซิดนีย์อ่ะค่ะ
#7 by aMy ^^ At 2006-09-25 11:27,
รูปน้อยไปอ่ะ อิอิ

ว่าแต่พอเห็นเลข 21 แล้วตกใจเล็กน้อยถึงปานกลาง
เพราะนึกว่าเป็นอายุของพี่จริงๆ
พอตั้งสตินึกขึ้นได้มาอ่านต่อเลย.. อ้อ หมายถึงผ่าน 21 ไปแล้ว
(แต่ผ่านไปกี่ปีแล้วไม่รู้นะ เอิ้กๆ)
#6 by ไอ้แพท.. At 2006-09-25 09:19,
ป้อมแมนมั่ก ไม่สิ ดูเป็นเด็กผู้ชายอ่ะ อุอุ

ดีนะเก็บเกี่ยวประสบการณ์ไว้เยอะ ๆ

ปล.บัตรมีสนู้ปปี้ด้วยน่ารักดี
อืม .. เป็นประสบการณ์ที่ดีมากเลยนะเนี่ย

น้องป่าน น้องสาวของปอก็ไปเมกามาเหมือนกัน
ไปช่วงเดียวกะที่ป้อมไปแหล่ะ แต่ไปคนละเมือง
กลับมาเล่าให้ฟังใหญ่เลย ..

อยากไปมั่งอ่ะ
แต่ .....
อายุเกินแหล่ววววว
ชุดย้อนวัยมากเลยค่ะ

อ่านจนจบ ว่าแล้วก็

ลงชื่อสักหน่อย ค่ะ ...
............
#3 by ...Cheon... At 2006-09-25 07:57,
แต่ตัว
เหมือนเด็กเลย 555
#2 by เอกน้อย At 2006-09-25 07:05,
บัตรน่ารักมากเลยครับ
ในส่วนของบัตรนี่ ก็มีมากมายหลายสีจัง
แล้วจะจำไหวไม๊เนี่ย...
#1 by mondaytakeshi At 2006-09-25 05:30,

Pompoko Luv Everybody
View full profile