วันแรกเนี่ย จริงๆตอนเย็นเค้าเลี้ยงอาหารค่ำสุดหรูด้วยนะ
แต่ว่า ไอ้เราเนี่ยก็แปลก อาหารดีๆแพงๆกลับไม่กินซะนี่
ทั้งแซลมอนรมควัน สเต็กเนื้อสัน ไรเีงี้ย


ทำไงได้ ไม่กินอาหารดิบๆนิ ไม่กินเนื้อวัวด้วย (ซึ่งก็เป็นข้อดีอีกข้อ ซึ่งจะกล่าวถัดไป)

กลับโรงแรมแบบเหน็ดเหนื่อย เพราะตั้งแต่ลงจากเครื่องมา ก็ยังไม่ได้นอนเล้ยยยย
แต่พี่หนูท่าทางจะอาการหนักกว่า เค้าเข้านอนเร็วกว่าเราหน่อยนึง เพราะเราต้องโทรกลับมาPhone in บรรยากาศที่นี่ให้เมืองไทยฟังด้วย
แ้ล้วพี่เค้า็ก็ไว้ใจเราว่าจะสามารถตื่นทันนัด 8 โมงครึ่ง พรุ่งนี้ได้
เราก็เตรียมนาฬิกาปลุกมาอย่างดี เทียบเวลาเมืองไทยเสร็จสรรพ
ประมาทมากๆ เพราะไม่ได้โทรไปบอกใครให้โทรมาเรียกด้วย
มอร์นิ่งคอลรึ? เชอะ ไม่สนหรอก อิอิ

ไงล่ะ ตื่นมาด้วยเสียงโทรศัพท์ที่ดังพร้อมกัน 2 เครื่อง
เราก็งัวเงียๆมารับ พร้อมมีเสียงคนเกาหลีพูดอะไรก็ไม่รู้
ก็วางไป...
ยัง ยังมีอีก 2-3 สายโทรมา สายตาเราก็เหลือบไปเห็นนาฬิกาบนหัวเตียงที่บอกเวลาเกาหลีคือ 9.45 น.
-------> หา?????? <--------
ยัง สติยังไม่มาอีก...
เพราะไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเองจะตื่นสายขนาดนี้
ดูอีกทีดิ๊.....โอ้ แม่เจ้า
มันคือ 9.46 น. ในเวลาประเทศเกาหลีจริงๆ
อ๊ากกกกกกกกกก
เราตื่นสาย? เลยทำให้พี่หนูสายไปด้วย
แผนที่จะแต่งสวยๆไปแรดซะหน่อยเลยต้องล้มไป
รีบแปรงฟันกัน 2 คน เราแทบไม่ได้ใช้โฟมล้างหน้าด้วยซ้ำ!!!
อะไรเนี่ย? ก็ฉีดสเปรย์กันเต่าเหม็นแล้วรีบเผ่นออกจากห้องแทบไม่ทัน
เพราะคุณมุกของทางบริษัทเค้าโทรมาตามเรา แล้วเราถามว่ามีคนยังไม่มาอีกกี่คน
เค้าบอกว่า 5 คน (ในใจก็อุ่นใจ แต่เอ๊ะ ไม่เอา เราไม่อยากเป็นคนที่ไปถึง 2 คนสุดท้าย)

วันนั้นก็ไปทำงานที่สนามแข่งปกติ แล้วเค้าก็พามากินข้าวกลางวันกัน


ไม่รู้ว่าชื่ออะไรนะ ไม่ได้จำ แต่วิธีการกินนี่เหมือนเมี่ยงคำมากๆ
จนตอนหลังเริ่มเหนื่อยในการประดิดประดอย เลยเอาเนื้อหมูเข้าปากเฉยๆแกล้มผักซะงั้น 555




จากนั้น เราก็ไปที่DongDaemoon (อ่านว่า ทงแดมุน แปลว่า ทง-ทิศตะวันออก(มั้ง) แดมุน- กำแพง)
ก็อารมณ์ประมาณประตูน้ำบ้านเราน่ะแหละ
แต่เป็นห้างเรียงๆกันเป็นพืดเลย แล้วห้างแต่ละห้างนี่ ไม่ใช่ธรรมดานะคะ
ห้างละแค่ 7-12 ชั้นเอ๊งงงงงง......เดินขาลากเลยเรา แต่ละชั้นแบ่งประเภทกันชัดเจน
แค่ห้างเดียวก็เริ่มรู้สึกเหนื่อย เพราะกระเป๋าสะพายเรานี่ก็หลายกิโลอยู่
แต่เราเดิน 2 ห้างอ่ะ อิอิ

นี่คือห้างที่เราไม่ได้ไป


ทุกห้างจะต้องมีเวทีคอนเสิร์ต แต่ก็เล็กๆแค่นี้อ่ะแหละ


ได้เสื้อผ้ามา 2 ชุด ....แฟชั่นที่นี่เหรอ? ก็เหมือนๆเมืองไทยแหละ
เสื้อผ้าไทย สวยกว่าด้วยซ้ำ ที่สำคัญถูกกว่าอีก
เค้าจะฮิตใส่เสื้อ 2 ชั้นกัน (เมืองไทยก็ฮิตมานานแล้วนา..)
กับแซคเกาะอกแบบย้อนยุคหน่อยๆ แล้วใส่เสื้อคลุมทับแค่ครึ่งตัว


หรืออีกแนวของผู้หญิงที่นี่ก็คือ แต่งแบบฮิพฮอพ แต่ไม่ได้แบบแร็พโย่มากมายนะ
เค้าจะออกแนวของเจโล หรือว่า เฮียวริ(นักร้องเกาหลี) น่ะ
มีรูปมาให้ดูด้วย

นี่คืออี เฮียวริ(Lee Hyori)นักร้องสาวสุดฮอตในเกาหลี



นอกจากนั้น พี่หนูบอกว่า เพื่อนพี่หนูบอกมาอีกที ว่าไอติมน้ำแข็งไสที่นี่น่ะอร่อยมาก
แล้วพอดีเดินเจอ ก็เลยมานั่งกินกัน
สภาพFood Courtของเกาหลีค่ะ


เค้าจะโปะไอติมนิ่มๆข้างบนด้วย อืม.......อร่อยมาก โดยเฉพาะแตงโมและกล้วยกับไอติมนี่ เข้ากันได้ดี


แล้วเราก็กลับมาที่รถ เพื่อไปกินอาหารเย็นกันต่อ (ได้ข่าวว่า เพิ่งกินกัน)
เมนูวันนี้ คือ ชาบู-ชาบูนั่นเอง....หน้าตาอย่างนี้


แต่ไม่อิ่มหรอกนะ ต้องกินแบบเกรงใจเจ้าภาพเค้านิดนึง
มีเบียร์เกาหลีมาแกล้มด้วย เราไม่ได้ชิมหรอก แ่ต่คนชิมเค้าบอกว่า จืดๆ (อีกและ ที่เกาหลีนี่ โค้กก็จืด นมก็จืด ยังจะมาเบียร์จืดอีก เหล้าจะจืดอีกมั้ย?....เด๋วรู้กัน)

แล้วก็พากลับที่แข่งขัน เพราะจะให้ไปดูซูเปอร์คอนเสิร์ตกัน
ซึ่งก็ไม่มีใครบอกเลย ว่าใครมาบ้าง....แอบลุ้นให้เซเว่นมานะ
แต่ไม่มาอ่ะ......
อ่ะนะ เอาเหอะ ยังไงก็ยังคุ้มน่า ได้ดูคอนเสิร์ตขนาดนี้แล้ว
เด๋วจะเอาภาพจากคอนเสิร์ตมาอวดอีกรอบ เพราะอับอายรูปถ่ายจากกล้องดิจิตอลความละเอียดต่ำของเรามาก อิอิ

อยากดูเต็มๆ มาที่บลอคนี้




ตอนกลางคืนก็ไปส่งข่าวที่ร้านเนตแถวโรงแรม เนตก็เร็วดี แต่เราว่าเนตที่สนามแข่งอ่ะ เร็วสุดยอด....

อยากรู้ใช่ม้า.....ว่าพรุ่งนี้จะตื่นสายอีกป่าว?